|
Qu�l Parlass...
( Quel Parlarsi... ) | |
|
L'è staa bèll ul nòst nà lungh i ann pasaa insèma quèll tegniss strénc i mann quèll parlass... Caminà in sü la strada cunt ai boord la riscìada ciapà sü 'n quèj tupicch scarligà... ma pö nà 'ncamò drizz. Saltà via una büsa e sbaglià sü 'n quèj pass e pö ridich a sura e pü nanca pensacch. Cun strengiüü fort i man l'è anmò bèll ul nòst nà lungh i ann e schivà un altar sass. Senza tanti paroll... quèll parlass. |
E' stato bello il nostro andare lungo gli anni passati insieme, quel tenersi strette le mani, quel parlarsi... Camminare sulla strada con ai bordi l'acciottolato, prendere qualche inciampo, scivolare.. ma poi andare ancora via diritti. Saltare una buca e sbagliare qualche passo e poi riderci sopra e non più pensarci. Con strette forte le mani è ancora bello il nostro andare lungo gli anni e scansare un altro sasso. Senza tante parole... quel parlarsi. |
torna su>